.
(طرحی برای ایجاد شبکه ایرانیان دمکرات و سکولار)
(قدمی مشخص در راه تشکیل جبهه دمکراتیک)
.
به یادبود ساگرد درگذشت دکتر محمد مصدق رهبر جبهه ملی ایران
.
خلاصه طرح:
در هشت ماه گذشته مقالات و نوشته های متعددی در رابطه با ضرورت اتحادی فراگیر و تشکیل جبهه ای دمکراتیک منتشر گردیده است. اتحادی که هدفش برقراری جمهوری ایران بر اساس موازین طرح شده در اعلامیه جهانی حقوق بشر و تاکید بر جدایی دخالت دین در امر حکومت باشد. هدف این مقاله ارائه یک پیشنهاد مشخص و قابل اجرا با توجه به شرایط کنونی و پراکندگی ایرانیان و تشکلات و سازمانهای علاقه مند به ایجاد چنین اتحادی است.
هدف ایجاد شبکه ایرانیان دمکرات و سکولار است.
1. ضرورت تشکیل جبهه متحد آزادی خواهی:
اگر به تجربه های مهم تاریخی کشورمان در یک صد سال اخیر (انقلاب مشروطه، جنبش ملی شدن نفت و انقلاب 57) توجه نماییم، علل شکست ها یا محدود بودن دستاوردهای این مبارزات در عوامل زیر مییابیم:
1. عقب ماندگی فرهنگی و سلطه فرهنگ استبدادی در اقشار وسیع جامعه که خود را در عدم آگاهی راجع به تاریخ کشورمان و درک ریشه ای مشکلات نشان میدهد.
2. عدم وجود سازماندهی قدرتمند آزادی خواهان.
3. منافع گروهی و ملاحضات ایدئولوژیک، مذهبی رهبران و سیاست بازانی که با تفکرات عقب مانده و یا تحلیل های نادرست خود، موانعی جدی در برابر پیروزی یا تعمیق جنبش های اعتراضی داشته اند.
4. دخالت کشورهای دیگر در امور داخلی کشور ما بطور مستقیم و غیر مستقیم که همیشه بوسیله گروهی از ایرانیان بخاطر همسو بودن منافعشان با بیگانگان انجام گرفته ست.
از میان 4 عامل بیان شده عامل اول نقش تعیین کننده داشته و کاملا بر عوامل دیگر تاثیر گذار بوده است. سلطه فرهنگ استبدادی و استبداد سیاسی موجب عدم رشد آگاهی گسترده در جامعه و تشکیل نهاد های گسترده مدنی گردیده.
فرهنگ استبدادی تبلور خود را در استبداد سیاسی نمایان میسازد و استبداد سیاسی به نوبه خود با قربانی نمودن آزادی بیان و اندیشه و ممانعت از بوحود آمدن نهادهای مستقل و گسترده مدنی موجب باز تولید فرهنگ استبدادی میگردد.
از این رو، علیرغم تلاش ها و فدا کاریهای مکرر بخشی از مردم و آزادی خواهان در طول قرن گذشته، می توان ادعا کرد که به نتایجی در خور این تلاش ها دست نیافته ایم. گواه این ادعا بر سر کار آمدن حاکمیت استبداد مذهبی پس از انقلاب 57 علیه نظام دیکتاتوری پادشاهی است. سرنگونی استبداد سلطنتی نه تنها به نفی استبداد سیاسی منجر نشد بلکه باعث ادامه آن و شکل گیری بدترین نوع استبداد اجتماعی و نقض مکرر ابتدایی ترین حقوق مدنی و فردی شهروندان در سی سال اخیر گردید.
امروز شاهد شکل گیری جنبشی گسترده در برابر نظام «جمهوری» اسلامی هستیم. ایران کشوری پهناور با اقوام و گرایشات فکری متفاوت و ادیان مختلف است. دلایل شرکت بخش های مختلف جامعه در جنبش اعتراضی اخیر نیز متفاوتند. در پشت این حرکت فراگیر دستیابی به آزادی های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی متعددی نهفته است. از جمله: آزادی های فردی، برابری طلبی زنان وآزادی پوشش، آزادی خواهی جوانان و دانشجویان، احقاق حقوق قومهای ایرانی (کرد وآذری و بلوچ و…) و اقلیت های دینی، رعایت حقوق زندانیان و منع شکنجه و مجازات اعدام، دفاع از کودکان، حفظ محیط زیست (کنترل آلودگی آب وهوا، نابودی جنگلها و تالاب ها و گونه های گیاهی جانوری…)، تغییرات اساسی در سیستم آموزشی، خواسته های صنفی و اقتصادی کارگران و کارمندان و معلمان و خیل عظیم جوانان بیکار. عقاید فکری که در این چنبش نقش دارند نیز متنوعند. از اصلاح طلبان دینی گرفته تا سوسیالیست های انقلابی. از سوسیال دمکرات ها گرفته تا مشروطه خواهان،. از دمکرات های لیبرال گرفته تا افرادی که ضرورتا گرایش به عقیده سیاسی خاصی ندارند.
از نظر عقاید دینی و فکری نیز دیندار و بی دین، شیعه و سنی، مسیحی و بهایی و زرتشتی و یهودی و دراویش شکل دهنده تنوع افکار و عقاید در کشورمان هستند.
اگر چه این جنبش یک رهبر ندارد. اما برای پیروزی و سرنگونی نظام استبدادی می باید و میتواند هدف مند و متشکل باشد.
2. اهداف جبهه ملی ازادی خواهی:
هدف اساسی ریشه کن کردن فرهنگ دیکتاتوری و نهادینه کردن فرهنگ دمکراتیک است. رسیدن به این هدف مستلزم وجود آزادی های سیاسی، آزادی مطبوعات، آزادی عقیده و توسعه اقتصادی است. دستیابی به این هدف بطور بلاواسطه در شرایط وجود یک نظام استبدادی و تمامیت خواه ممکن نیست و احتیاج به دوران گذار دارد. هدف های کلی برای این دوران گذار میباید حول برچیدن بساط دیکتاتوری با تاکید بر پرنسیب های دمکراتیک و توجه به محدودیت های موجود باشند. این هدف ها عبارتند از:
* کمک به رشد آگاهی با تلاش های گسترده برای اطلاع رسانی. خوشبختانه زندگی در عصر اطلاعات و پیشرفت های روزمره تکنولوژی این امر را هر روز ساده تر می سازد.
* کمک به تعمیق مفاهیم آزادی خواهی، مفاهیم شهروندی که شامل سه پایه: شهروند آگاه، حقوق شهروندی و مسئولیت پذیری شهروندان در رابطه با زندگی اجتماعی است.
* سازماندهی مدنی متناسب با شرایط استبداد سیاسی برای نیل به هدفها در مرحله گذار به جامعه باز و دمکراتیک.
سئوال اساسی اینجاست که چگونه می توان این حرکت پر عظمت مردمی رابطور خاص سازماندهی نمود.
انجام این امرسه شرط اساسی دارد:
* شفاف بودن خواسته های جنبش آزادی خواهی.
* سازماندهی متناسب با شرایط فعلی.
* هدایت موثر جنبش کنونی برای نیل به اهداف مورد تظر.
3. خواسته های جنبش آزادی خواهی
ازآنجایی که ریشه اصلی مشکلات و مهمترین دلایل اعتراضات مردمی علیه جمهوری اسلامی نفی ابتدایی ترین آزادی های سیاسی، اجتماعی و فردی و نقض مکرر اصول متعدد مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشرو عدم وجود عدالت اجتماعی است. مطالبات جنبش ازادی خواهی میتواند حول این اصول و پیگیری این خواسته ها سازماندهی شود.
این خواسته ها عبارتند از:
1. آزادی همه زندانیان سیاسی.
2. منع شکنجه و مجازات اعدام.
3. رفع هر گونه تبعیض بر مبنای جنسیت، عقیده، مذهب و قومیت.
4. احترام به حقوق فردی آزادی بیان، آزادی دین و اندیشه و منع حجاب اجباری.
5. آزادی مطبوعات، آزادی تجمع، آزادی احزاب.
6. عدم دخالت دین در امر دولت.
7. استقرار نظام جمهوری و انتخابی بودن تمام سران دولت.
8. احترام به حقوق اقوام مختلف ايرانی و حمایت از تنوع فرهنگی، قومی و زبانی. واگذاری تصميم گيری های محلی و استانی به نهادهای انتخابی همان محل و تلاش برای رشد موزون مناطق مختلف کشور و تمرکز زدایی.
9. رشد اقتصاد مولد، با تاکید بر توسعه پايدار، عدالت اجتماعی و حفظ محيط زيست.
10. روشنگری در رابطه با جنایات رژیم «جمهوری» اسلامی در طی 30 سال گذشته. محاکمه و مجازات افرادی که در رهبری این جنایات دست داشته اند یا از عوامل اصلی جنایت و شکنجه بوده اند.
11. اصل استقلال جنبش آزادی خواهی به این مفهوم که تحول دمکراتیک در چهارچوب نظام «جمهوری» اسلامی آمکان پذیر نیست. نقطه اتکا اتحاد ما براشکال متنوع مبارزات مردم در ایران و جدا از بازی های سیاسی درون رژیم است. همچنین اصل استقلال به مفهموم عدم وابستگی جنبش به قدرتهای خارجی است.
4. شیوه های سازمان دهی:
شیوه های سازماندهی با توجه به شرایط خاص ایران پیشنهاد میگردد.
در غیاب احزاب قدرتمند دمکراتیک و مردمی به سبب اختناق کنونی، بخش عمده سازماندهی در این مرحله میتواند بصورت غیر متمرکز صورت گیرد. راه حل پيشنهادی شامل بوجود آوردن تشکلات کوچک (١ الی ۷ نفر) است که بطور مستقل ولی گسترده در محلات، ادارات، دانشگاهها، آموزشگاهها و کارخانجات … بصورت خود سازمانده و غیر هرمی شکل می گیرند. اعضای گروه با يکديگر از طريق محيط کار، مکان تحصيل ، محيط زندگی (محله) و يا محيط خانوادگی آشنايی کامل داشته و به هم اعتماد دارند. (تاکيد بر محدود بودن اعضا بخاطر راحتر بودن تماس و کاهش ريسک امنيتی است). اين مجموعه وسيع وغير متمرکز از طريق ارتباطات راديو و تلويزيونی ماهواره ای وکانالهای اينترنتی و روشهای خلاق ارتباط گيری و اطلاع رسانی تبديل به يک شبکه گسترده نهادهای مردمی ميشوند.
این سازماندهی در بسیاری نقاط بصورت پراکنده وجود دارد. تشکلات مدنی مانند گروههای زنان ، انجمن های دفاع از حقوق بشر، و حفظ محیط زیست ، هسته های دانشجویی و کارگری و معلمان وجود داشته و فعال هستند.
هدف مهم اما، بهم پیوستن این حلقه ها و جهت دار کردن فعالیت ها در چهارچوب یک برنامه مشخص و موثر می باشد.
روش ها:
دفاع از حقوق انسانی هر هموطنی که مورد تعرض نظام «جمهوری» اسلامی قرار گیرد فارغ از عقیده سیاسی یکی از وظایف شبکه خواهد بود. برخی تلاش های شبکه در راه مبارزه با خفقان و خواسته های جنبش میتواند همسو با دیگر نیروهای سیاسی از جمله بخشی از اصلاح طلبان شود. از طرف دیگر باید مراقب نیروهایی بود که هدفشان استفاده از کارت جنبش برای بازگشت به قدرت و حفظ ساختار حکومت مذهبی و یا هر نوعی دیگر از استبداد است.
برای نیل به این هدف میباید بر اصول و موازین دمکراتیک تاکید نمود و خصوصیات فرهنگ استبدادی در افکار، گقتار و کردار جمعی ما باز شناخت.
مشترک بودن بعضی خواسته ها و مبارزه مشترک در برابر قدرت حاکم نباید به معنی عدم داشتن هدف و برنامه روشن و سازماندهی قدرتمند در میان ایرانیان دمکرات و سکولار باشد. چرا که در آنصورت ایرانیان دمکرات تبدیل به زائده دیگر نیرو ها شده و امکان تحول دمکراتیک و گذار به نظام جمهوری فارغ از انواع تبعیصات موجود کم رنگ میگردد.
محور اصلی تلاش ها اتکا به قدرت خلاق احاد مردم ایران برای تشکیل نهاد های متنوع مدنی و گذار از رژیم استبدادی به نظا م جمهوری خواهد بود. مبارزات جبهه دمکراتیک در عرصه های سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و دیپلماتیک پیش میروند. مرکز اصلی تلاشها:
گسترش اعتراضات با اتکا به شیوههای متنوع سازماندهی و اعتراضات مدنی در محله ها، ادارات، کارخانه ها، دانشگاهها،مدارس و … برای فلج کردن کامل نظام ولایت فقیه با حداقل هزینه است.
برای مبارزه با نظام استبدادی نظامی مذهبی کنونی که کنترل منابع عظیم طبیعی و انحصار رسانه ای، ابزارهای متعددی برای سرکوب در اختیار دارد، میباید قدرتمند بود.. دفاع از خود و سعی در خنثی کردن مزدوران به معنی خشونت طلبی نیست. هدف شهروند بودن، تلاش برای کسب و حفظ حقوق انسانی مان و تبدیل این تلاش بصورت بخشی از فعالیت های روزمره است.
5. طرح شبکه اتحاد ایرانیان دمکرات و سکولار:
با توجه به شرایط فعلی وجو اخنتاق در ایران امکان گرد هم آیی طیف های مختلف ایرانیان دمکرات و سکولار در یک نقطه و در یک زمان مشخص ناممکن است. اما با استفاده از تجربیات جنبش کنونی در 8 ماه گذشته، میتوان شبکه ای گسترده با استفاده از فضای مجازی ایجاد کرد. با این هدف که ارتباطات بین ایرانیان دمکرات برای طرح و گفتگو در رابطه با برنامه و شیوه های سازماندهی تقویت و منظم و منسجم گردد.
سپس این شبکه در طی روندی دارای قدرت سازماندهی قابل توجهی شده و زمینه ای برای تشکیل جبهه ای گسترده و دمکراتیک را ایجاد نماید.
این شبکه در عین حال، میتواند با متحد کردن صداهای متعدد اما متفرق آزادی خواهان در شرایط کنونی نقشی موثر در بیان خواسته ها وکمک به سازماندهی اعتراضات داشته باشد. برای مثال روز جهانی زن در راه است. سپس چهارشنبه سوری و …. در این شرایط اگر بجای صداهای جدا از هم یک صدا شویم و قادر باشیم برنامه ای مشترک داشته باشیم. میتوانیم جنبش آزادی خواهی را بطور موثر تری یاری رسانیم.
.5.1 اولین پایه شکل گیری شبکه، قبول خواسته های طرح شده تحت عنوان برنامه کلی اتحاد ایرانیان دمکرات و سکولاراست.
.5.2 عضویت در شبکه بصورت فردی خواهد بود. تنها معیار عضویت در این شبکه قبول اصول برنامه جنبش آزادی خواهی بعنوان هدف های کنونی جنبش آزادی خواهی است.
.5.3. قدم بعدی اعلام حمایت گروهها و اشخاص ازشبکه و ابراز تمایل برای ایجاد اتحاد دمکراتیک در سایت های سازمانی، گروهی و یا وبلاگ های شخصی است. هر فرد یا گروهی میتواند توضیحات و یا نکات مهمی را که در رابطه با این برنامه کلی لازم میبیند، در سایت خود اضافه نماید. سپس با قرار دادن لوگوی شبکه » اتحاد ایرانیان دمکرات و سکولار، عضو این شبکه شود. (طرح لوگو موقتی و برای شروع کار پیشنهاد شده. هموطنان خلاق و هنرمند میتوانند طرح های دیگری را پیشنهاد نمایند).
5.4. تاکید اصلی در این شبکه، برعدم وجود «رهبری هرمی» و اتکا به خرد جمعی است. لزومی برای دنباله روی اقلیت از اکثریت وجود ندارد.
5.5. سایت های عضو میتوانند بعد از قرار دادن لوگو و برنامه درسایت خود، بخشی از سایت را به مباحث نظری و عملی در رابطه با اهداف جنبش اختصاص دهند. این بخش میتواند؛ شامل موضوعات نظری در رابطه با مسائل مهم، برنامه جمهوری خواهی، نوع جمهوری (فدرال …)، مکانیزم های کنترل قدرت؛ برنامه های اقتصادی برای بوجود آوردن اقتصاد مولد و چند محصولی، رشد موزن مناطق مختلف؛ سیاست های فرهنگی و… باشد. بخش عملی شامل بررسی موضوعات روز، برنامه ریزی و پیشنهادات برای سازماندهی اشکال متنوع مبارزه میگردد.
در این مرحله مجموعه ای ازسایت ها، عضو شبکه شده ولی ارتباط تعریف شده ای بین آنها وجود ندارد. این کار امروز میتواند براحتی در مورد بلاگ های شخصی و در عرض چند روز در رابطه با سایت های سازمانهای سیاسی بعد از تبادل نظر گروهی بوجود آید.
5.6. در مرحله بعدی سایت های شبکه اتحاد ایرانیان دمکرات و سکولار، همدیگر را پیدا میکنند. در این مرحله مجموعه های فعال و علاقه مند با همدیگرارتباط برقرار میکنند. با شکل گیری نظرات و درجه علاقه به تشکیل چنین شبکه ای، در روندی نسبتا کوتاه میتوان چند سایت مادر( یا اصلی) را شناسایی کرد و یا تشکیل داد. در این حالت بسیاری از سایت های شخصی به سایت های اصلی متصل شده و شبکه شکل میگیرد. همچنین مجموعه اعضایی که شناخت لازم از همدیگر پیدا میکنند میتوانند مبادرت به ایجاد وبلاگ جمعی نمایند. در چنین روندی، با تبادل نظرات و تصمیم گیری های جمعی، زمینه برای ایجاد جبهه ای، با انتخاب شورای هماهنگی ( اعضا فعال و صاحب نظر) میتواند شکل گیرد.
بدین ترتیب یک شبکه ارتباطی و گسترده خود سازمانده جهانی بدون احتیاج به جلسات طولانی و بحث های خسته کننده میتواند حول یک برنامه مشترک و مشخص در مدت کوتاهی ایجاد گردد.
سیستم رای گیری در رابطه با برنامه ریزی ها و جهت گیری های سیاسی میتواند با استفاده از رای گیری های الکترونیک در سایت های اصلی بوسیله اعضا براحتی انجام گیرد. در اینصورت رای گیری مستقیم بدون احتیاج به جلسات طولانی، پس از مطالعه نظرات و پیشنهادات بسرعت انجام میشود.
5.7. در صورت وجود اکثریت هم نظر راجع به یک موضوع، کل مجموعه میتواند بیانیه صادر کند و یا از برنامه و سیاست خاصی حمایت نماید. سپس متناسب با نیروی سازماندهی شده و یا نیروهایی که با نظر خاص شبکه موافقند، آن برنامه واقعیت اجرایی پیدا میکند.
5.8. هر سایت گروهی، سازمانی و شخصی میتواند بسادگی جزیی از شبکه شود و با شبکه همکاری نماید. مسلما هر سازمان و گروهی که با شبکه همراهی میکند در عین حال میتواند پیگیر هدف های خاص سازمانی و تشکیلاتی و فردی خود بطور مستقل باشد. اگرچه این هدف های خاص سازمانی نمیتوانند در تضاد باخواسته های مورد قبول اعضا شیکه باشد.
6. اهداف شبکه اتحاد ایرانیان دمکرات و سکولار:
6.1. تشکیل و گسترش هسته های مقاومت و تشکلات مدنی. این هسته ها بخش فیزیکی واصلی شبکه را در ایران تشکیل داده در جهت پیشبرد خواسته های جنبش آزادی خواهی با توجه به توان و موقعیت خود فعالیت میکنند. این تشکلات در هر مرحله با توجه به نیازهای جنبش فعالیت های خود را در حد توان سازمان میدهند. عملکرد شان به مبارزه با دیکتاتوری در این مرحله محدود نمیشود.در مرحله گذار، به حفظ امنیت و آرامش یاری میرسانند. با باز شدن فضای سیاسی میتوانند تبدیل به عناصر تشکیل دهنده سازمانهای سیاسی نوین گردند و یا یه احزاب و سازمانهای دمکراتیک بپیوندند. در واقع حفظ دست آورد های جنبش و تعمیق مبارزه برای نهادینه شدن فرهنگ دمکراتیک در فردای سرنگونی نظام ولایت فقیه رابطه مستقیم با قدرت احزاب و سازمان های دمکراتیک خواهد داشت. در دوران استقرار آزادی و نظام جمهوری، وظایف ارگان های پایه ای مدنی در کنار تلاش برای سازندگی، جلوگیری از تمرکز قدرت بیش از حد و سو استفاده رهبران احزاب سیاسی در قدرت از قدرت است.
6.2. ایجاد شبکه ارتباطی مجازی و رادیو تلویزونی و کانالهای متنوع و موثر ارتباطی و اطلاع رسانی. پیشنهادهای دقیق تری در رابطه با شبکه مجازی وجود دارد که بعدا به اطلاع میرسد.
6.3. تبادل نظر در رابطه با تدقیق هدف ها، شیوه های سازماندهی و برنامه ریزی برای اشکال متنوع و موثر مبارزه در ایران و حمایت حقوقی، سیاسی، حقوق بشری و مادی از این مبارزه در خارج از ایران.
6.4. ایجاد مجموعه ای از مقالات و نظرات در سایت های شبکه با دسته بندی خاص موضوعی برای ارایه نظرات. گفتگو و بحث در باره آنها.
6.5. تلاش در جهت ایجاد جبهه دمکراتیک برای مبارزه در راه استقرار نظام جمهوری بر اساس اصول مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ جدایی امر مذهب از دولت.
نکته اساسی سازماندهی مبارزه برمبنای قرار دادن نيروی عظيم ولی پراکنده مردمی در يک چهارچوب منطقی و»خود سازما نده» و تبديل آن به يک نيروی موثر و کارآمد است. مهمترین ضامن پیروزی جنبش آزادی خواهی در مرحله اول درجه آگاهی و در مرحله دوم قدرت سازمان یافته آن است. هر چه سازماندهی ما قدرتمند تر باشد، سختی ها و هزینه ها برای این دوران گذار کمترخواهد بود. هر فردی نقش خود را در اين چرخه گسترده مبارزه مدنی برای احقاق حقوق خويش و تاثير گذاری برای ساختن جامعه ای بهتر پيدا می کند. کسانی ممکن است دو ساعت در هفته و عده ای چهل ساعت در هفته در اين راه تلاش نمايند. از مبارزه منفی، تا پخش اعلاميه در محل کارو محله. از ارائه مقالات کارشناسانه تا تلاش در برای سازماندهی اعتصاب. همه وهمه حلقه هايی کوچک اما مهم هستند. با پيشرفت مبارزه قدرت استبداد ضعيف شده و دايره آزادی گسترش می يابد. در آن شرايط نهاد های کوچک در ارتباط مستقيم تری با هم قرار گرفته ونهاد های وسيع تری برای هماهنگی شکل خواهند گرفت .
7. قدم های بعدی:
* در صورت موافقت با اصول این طرح میتوانید لوگو و برنامه پیشنهادی شبکه ایرانیان دمکرات و سکولار را در سایت خود قرار دهید. در صورت تمایل، نکات اصلاحی و یا نظرات انتقادی خود را نسبت به برنامه عنوان نمایید. سپس در رابطه با هدف ها و موضوعات روز و برنامه های جنبش میتوانید بخشی از سایت را به نوشته ها و مقالات در این باره اختصاص دهید.
* امکانات نگارنده در پخش گسترده این نوشته محدود است. با همیاری شما در انتقال این نوشته به دوستان و بلاگ های هموطنان دمکرات و سکولار، زمینه شکل گیری شبکه گسترده ای را برای همکاری موثر در راه خواسته های دمکراتیک بوجود میآورید.
* هر عضو شبکه میتواند با اطلاع رسانی راجع به هدف های شبکه، جنبش آزادی خواهی را یاری نماید. دامنه فعالیت هر فرد یا سایت خبری و یا سازمان سیاسی متناسب با امکانات فرد و مجموعه از طرف خود فرد یا تشکل مدنی یا سازمان سیاسی تعیین میشود.
* محور اصلی سازماندهی در ایران با توجه به شرایط کنونی هسته های مقاومت و تشکلات مدنی است. این تشکلات میتوتند بوسیله شما در محله، دانشگاه، اداره، کارخانه، مدرسه یا پادگان شما، بصورت غیر رسمی با همکاری چند دوست، عضو خانواده، همشاگردی و همکار مورد اطمینان ایجاد گردد. هر تشکل کوچک بطور مستقل و خود سازمانده میتواند حول برنامه های شبکه سازماندهی نماید. اعضا این تشکلات با همفکری و تقسیم کارمیتوانند برای شرکت موثر در اعتراضات خیابانی، برنامه ریزی اعتصابات، تلاش برای آزادی زندانیان سیاسی؛ مبارزه علیه انواع تبعیضات، آگاهی رسانی راجع به هدف های جنبش و… فعالیت نمایند.
* پیشنهادات و انتقادات خود را در رابطه با این طرح ارسال فرمایید. امید بر این است که با تلاش برای ایجاد بدیلی دمکراتیک و قدرتمند؛ با حداقل هزینه و زمان زمینه استقرار نظامی دمکراتیک امکان پذیر گردد.
بیژن پوینده.
http://poyandeh.wordpress.com/
کلمات کلیدی:
شبکه ایران دمکرات سکولار جنبش آزادی خواهی جبهه متحد آزادی خواهان بدیل قدرتمند دمکراتیک جمهوری ایران سازمان دهی ارگان های مدنی جدایی دین از دولت آزادی خواهی نهادینه شدن آزادی فرهنگ استبدادی خرد جمعی توسعه پایدار تمرکز زدایی اعتصاب اعتراضات اعلامیه جهانی حقوق بشر آزادی پوشش حکومت دینی دین حکومتی استبداد دینی
اصلاح ناپذیری نظام های تمامیت خواه استبدادی فقر فرهنگی فرهنگ استبدادی دوران گذار تحول دمکراتیک
.
با درود و آرزوی موفقیت برای شما و همرزمان ،
بیژن عزیز ، دست مریزاد !
از آنجا که بیصبرانه منتظر این نوید بودم ، متن کامل را با شوق و هیجان خواندم . برنامهای بسیط و منحصر بفرد است . برین باورم ، که تحقق این تلاش آرزوئی دیرین بسیاری از ایرانیان میهندوست است . اجازه میخواهم نظر خود را پس از مطالعه دقیق تقدیم کنم .
سرفراز باشید . پاینده ایران
فرامرز عزیز: دوست خوبم
میدوارم بتوانیم از دوستان نظرات و پیشنهادات دقیق بگیریم. بر این باورم که هدف بسیاری یکی است. فقط باید با تاکید بر معیارهای دمکراتیک دست بکار شویم. بی صبرانه منتظر نظرات ؛ پیشنهادات و تلاش های دوستان و رفقا برای تشکیل اتحاد آزادی خواهان هستم. شرایط بیش از هر وقتی برای ایتکار آماده است.
1. دولتی که دیگر نمتیتواتد.
2. مردمی که دیگر نمیخواهند
آنچه که لازم است یک بدیل دمکراتیک است که اجازه ندهیم اینار حاصل 150 سال تلاش و درد و غم و شکنجه تباه گردد.
با یاری هموطنان آگاه و حفظ استقلال فکری همراه شویم.
This is a great idea. We need to get united Before start we need to create trust among people who want to be paert of this unification. Identification of member is very important .I don’t want to be controlled by older generation who some how took part in any kind of betraying us mentally , financial or took part key part in past.They cn be in the group only as a normal person, and their confession is important.Not this time.
I agree, this is a very good idea. But we don’t need to follow those who were part of Government and are looking for power in new Government. Lack of trust is the main reason for us not being united yet. Transparency and honesty is the main need for unification.
من به عنوانه یک ایرانی در خارج از کشور این تاره را جالب میبینم و الگمند به همکاری به چنین شبکه هستم، مطمئنا میدانید که فالیتهی ایرانیان خارج از کشور نیز تا چه حد پرکند و بر تزدهأی سازمانی و عقیدتی بزدرندی یک حرکت متعد هست
ممنون از نظر شما. تمام تلاش من در ارایه این طرح تاکید بر خود سازماندهی و حفظ استقلال فکری، و اتکا به خرد جمعی بوده. شما و هر ایرانی آزادی خواهی میتوان با قبول اساس برنامه و اضافه کردن نکات اصلاحی اگر بلاگ دارید به شبکه بپیوندید. با دوستان داخل کشور تماس بگیرید. و آنان را به برنامه اگاه گردانید.
هر چند نفر دوست و آشنا میتوانند با توجه به توان و موقعیت دست بکار شوند.
. موفق و پیروز باشید
پوینده دوست خوبم:
هر کاری که بتونم، میکنم. به شما و همهٔ دوستان قول میدهام، که از جان مایه خواهم گذشت.
من وطنم را چون خانوادهام دوست دارم. شما و دوستان هم راه را پاک و وطن پرست یافتم.
قدمی بسیار اساسی بر داشتید، میدانم که این نتیجه تلاش چندین ماه بلکه چندین سال شماست.
پیروز باشیم
علی عزیز:
محبت تو و دوستان همیشه باعث دلگرمی است. این روزهای سخت رو با همدلی دوستان میگذرانیم. تا وقتی که هیج جوان بیگناهی برای دفاع از حقوق اولیه و شرفش محکوم به زندان و شکنجه و اعدام نشه.
دوست خوب. بهترین کار در رابطه با این طرح اطلاع رسانی گسترده است. اگر هر کسی که با اصول مطرح شده موافق باشه؛ مقاله رو به 5 نفر دیگه بده.
و این کار تکرار بشه. در عرض مدت کوتاهی شبکه ای موثر بوجود میاید.
تنها با داشتن هدف مشخص و سازماندهی موثر مردم میتوانند کار این رژیم رو تمام کنند.
بنظر من آنچه تا کنون این رژیم رو سر پا نگه داشته قدرتش نیست. ضعف برنامه و سازماندهی مردم است.با تمام قوا برای مطرح کردن هدف (برنامه) و روش ( هسته های مقاومت مدنی)
آیا اجازه دارم این مقاله را با اسم شما، در سایتهایی که عضو هستم بگذارم، تا منتشر بشه بقیه هم بخونن
در سایت شخصی خودم که لینکش رو گذشتم اگر سر بزنید و روی آرم شبکه کلیک کنید، فکر کنم خوشتون بیاد
http://pejvakpersia.blogspot.com/
خواهش میکنم علی عزیز. استفاده از نوشته های من با ذکر نام نویسنده در صورت امکان نه تنها مجاز است بلکه مستحب هم هست
)
بلاگ هم راه انداختی
عالی
دوست عزیز،
به روی نکته های درستی انگشت گذاشته ای و مسئله مهمی را مطرح کرده ای. استفاده از فضای مجازی با توجه به پراکندگی ایرانیان و برای پیشبرد هدفهایی که برشمردی لازم است به ویژه اگر در باروری ایده های تازه شکفته و ایجاد سازمان های نوین تاثیرگذار باشد.
در پخش نوشته ات سعی خود را خواهم کرد.
پیروز باشی.
شیرین دخت عزیز:
از محبت شما ممنونم.به همیاری همه ایرانیان دمکرات و سکولار نیازمندیم. اگرچه کم نیستیم اما از نظر سازماندهی و تشکل به دلایل متعدد؛ از جمله 30 سال سرکوب ممتد رژیم اسلامی بدون صدای متشکل و سازمانهای سیاسی در کشورمان هستیم که نقطه نظرات ما را نمایندگی کنند.
http://www.iransecular.org
دوست گرامی همانطور که شما اشاره کردید با توجه به «عقب ماندگی فرهنگی و سلطه فرهنگ استبدادی در اقشار وسیع جامعه»، آگاهی ها را باید در میان 67 درصد مردمی که به دنیای مجازی دسترسی ندارند بُرد، در غیر اینصورت به باور من متمرکز شدن ایرانیان در دنیای مجازی، به آن هدف کمکی نمی کند.
چندی پیش اتحاد «سکولارهای سبز» موجودیت خود را آغاز کرد و عده زیادی از ایرانیان از استرالیا تا غرب آمریکا و هم عده ای از ایران به این اتحاد پیوستند و تا چند روز پس از شروع کارشان سرشان شلوغ بود و نمی توانستند جواب تک تک ایمیل ها را بدهند.
اکنون یک ماه و نیم پس از آغاز کار، فعالیت متحدی دیده نمی شود. اولین و مهمترین اقدام این اتحاد، پس از بیانیه پنج نفره بود که با اعلام موجودیت سکولارهای سبز از مطالبات مردم در ایران پشتیبانی کرد.
اگر هدف مبارزه با «عقب ماندگی فرهنگی و سلطه فرهنگ استبدادی در اقشار وسیع جامعه» است؛ باید دید چگونه می توان به داخل مردمی رفت که به ماهواره و اینترنت دسترسی ندارند!
البته بتصور من مردم در ایران از هر سطح آگاهی که برخوردار باشند، با چالش ها بیگانه نیستند و می دانند چاره کار روفتن این نظام است، اما نظام هم بی رحم است. به معنای واقعی کلمه بیرحم!
مطلبتان را دیروز دیدم اما فرصتی برای نوشتن دیدگاه نبود. امشب آمدم.
پایدار باشید
با تشکر از نظرات دوستان. راجع به اصل هسته های مقاومت مدنی و درکی که از شیوه و چگونگی فعالیت آنها دارم توضیحات بیشتری میدهم. از نظرات انتقادی و یا تکمیلی دوستان در این مورد استقبال میکنم.
1. اول اینکه پایه اصلی و حقیقی شبکه باید در ایران و بوسیله هسته های مقاومت و تشکلات مدنی بوجود بیاید. با توجه به شدت سرکوب، این تشکلات نمیتوانند عمدتا علنی باشند و یا بصورت هرمی و یک تکه سازماندهی شوند. برای همین بر تشکیل و گسترش هسته های مقاومت مدنی تاکید شده. بنظر من اگر بخش مجازی شبکه با داشتن برنامه مشخص و حمایت سازمان ها و فعالین سیاسی و هنرمندان و روشنفکران با نظرات متنوع سیاسی در خارج از ایران شکل بگیرد. امکان گسترش هسته ها و تشکلات مدنی با ترتیبی که پیشنهاد شده بسیار بیشتر میشود.
2. اگر یک یا چند سایت ( با امکان تبادل نظرات و رای گیری الکترونیک) به همراهی سایت های سازمانهای سیاسی و وبلاگ های شخصی که با برنامه کلی با نکات تکمیلی خود موافقت دارند این شبکه رو تشکلیل بدهند. هر گروه وتشکل کوچکی در ایران میتواند به این شبکه بپیوندد. این گروههای کوچک میتوانند در رابطه با موضوعات روز پیشنهادهایی با توجه به شرایط بدهند و یا راجع به شرایط در محیط کار و زندگی اطلاع رسانی کنند.
اعضای شبکه در رابطه با شیوه سازماندهی و اعتراضات در یک روز خاص گفتگو و نظر سنجی میکنند. یک سری فعالیت ها و تصیم گیری ها لازم هست علنی نباشد بوسیله ایمیل رد و بدل میشود. حتی در صورت قطع کامل اینترنت، میتوان از کانالهای دیگر که از قبل مشخص میشود ارتباط بر قرار کرد.
هر گروهی در عین ارتباط داشتن با شبکه بطور مستقل فعالیت میکند و از این جهت ریسک امنیتی برای دستگیری گسترده به صفر میرسد. وقتی برنامه ها و یکسری شیوه های سازماندهی مثلا برای ایجاد تشکلات در محلات و ادارات و کارخانه ها مشخص باشد، احتیاجی به داشتن تماس روزانه نیست. هر گروه کوچکی کار خودش را انجام میدهد. میتوان برای اعتراضات گسترده و بزرگ برنامه ریزی کرد. در این حالت اعضای هسته های مقاومت مدنی کانالهای ارتباطی و سازماندهی در مورد این فعالیت ها در بعد محله ای یا محیط کاری خواهند بود.
هر قدر تعداد این هسته های مقاومت بیشتر شود، فضای بزرگ تری برای سازماندهی پوشش داده میشود. هر گروه کوچکی میتواند از تجارب گروه های دیگر استفاده کند
در رابطه با اعتراصات خیابانی بین گروه های کوچک میتواند با توجه به شرایط هماهنگی بوجود بیاد و تقسیم کار صورت بگیرد.
در مورد اعتصابات این گروههای کوچک در محیط های کاری میتوانند از طریق شبکه هماهنگ بشوند و بتدریج آمادگی برای شکل دادن به فعالیت های گسترده ترپیدا کنند.
رای گیری برای تصمیم گیری ها راجع به موضوعات مورد بحت میتواند با نظر خواهی های الکترونیک در سایت های اصلی انجام بشه. هر عضو یک رای. البته متناسب با ظرفیت و امکانات فکری هسته ها، گروههای کاری و کمیته ها خاص تشکیل میشوند. ومیتوان تقسیم کار موثری ایجاد کرد.
در روندی با رشد این شبکه, با تبادل نظرات و گفتگو راجع به موضوعات مختلف، میتوان راجع به تشکیل شوراهای هماهنگی منتخب اعضا و سازمان های عضو تصمیم گیری کرد. این امر در صورتی امکان پذیر خواهد بود که شبکه در طی روندی با گسترش هسته های مقاومت در ایران و دقیق تر شدن برنامه و استراتژی از نظر کمی و کیفی رشد کرده و با آمادگی و همکاری جمعی ظرفیت بوجود آوردن جبهه دمکراتیک به معنی واقعی کلمه را پیدا کرده باشد.
دوست گرامی پوینده
مطلب مربوط به اتحاد دموکرات و سکولار را دریافت کرده و خواندم.
بی تردید یک تریبون متشکل که همه بتوانند به آن دسترسی داشته باشند می تواند کمک های بسیاری به سازماندهی کار جنبش رساند. مهم داشتن یک شبکه گسترده ارتباطی است تا بیشترین ها را گرد آورد و بشود آنها را متقاعد کرد که با پیوستن می شود کاری از پیش برد.
و این که بدانیم با انتشار یک بیانیه و یا دعوتنامه نمی شود به این مهم رسید، باید کار کرد. مطلب اخیر شما به دو موضوع اشاره دارد؛ کار در داخل و کار در خارج. آنچه که به داخل ایران مربوط می شود، از نظر من آنها که در ایران هستند با توجه به امکانات خود آنرا رهبری و اجرا می کنند.
ما باید ببینیم چگونه می شود در خارج از کشور از مبارزات داخلی بیشتر حمایت کرد. اکنون کارگران، آموزگاران و دیگر گروه های صنفی در زیر فشارهای شدیدی در ایران قرار دارند. یکی از کارهای ما مراجعه به احزاب کارگری در کشورهای پیشرفته برای جلب حمایت آنها از کارگران ایران و محکوم کردن فشار سیاسی و حبس های طولانی مدت کارگران است. به همین نحو مراجعه به جامعه معلمین در خارج از کشور جهت جلب پشتیبانی آنها برای معلمین داخل…
در اینگونه اقدامات است که پیوستگی و اتحاد بیشتر معنای خود را نشان می دهد. من نامه ای در ارتباط با مشکل کارگران در ایران تنظیم کرده ام تا به احزاب کارگری فرستاده شود و ایرانی ها در کشورهای مقیم، در تماس های خود با احزاب موضوع را پیگیری نمایند تا بتوانیم اعتراض جامعه کارگری کشورهای دیگر را برانگیزیم.
چنین نامه ای اگر از سوی یک تشکل ایرانی به احزاب ارسال شود نتیجه آن به مراتب بیش از اینستکه من بعنوان یک شخص یا یک فرد ایرانی چنین نامه ای بفرستم. ما در خارج از کشور دستمان در اینگونه اقدامات بسیار باز است و باید از آنها استقاده کنیم.
سال نو بر همه دوستان عزیز مبارک.
بیژن عزیز ،
دوش در لابلای یادداشتهای قدیمیام پاسخ نامه هایی که دکتر » امیر پیشداد » – در حدود ربع قرن پیش برای یک جوان ایرانی که من بودم – نوشته بود ، مرور میکردم ؛ مجموعه جالبیست که این شخصیت خردمند ملی بگونهای نگاشته است ، که از راهنمائیها و درد دل شخصی که بگذریم . خطاب به نسل جوان ایرانی سخن پرداخته است . با آرزوی روزی که بتوانم این مجموعه ی مفید را در اختیار هم میهنانم – بخصوص نسل جوان که آینده کشور به ایشان تعلق دارد – قرار دهم ، بخشی از یک نامه را که به موضوع مورد بحث کنونی ، که همان اتحاد نیروهای ملی ، مترقی و آزادیخواه است ، برای عزیزان نقل کنم :
پاریس ، بیست و پنجم مه ۱۹۸۶
هموطن گرامی …، نامه شما مورّخ دهم و یازدهم مه رسید و شادمانم کرد . توفیق شما را در خدمت به ملت ستمدیده ی ایران و حمایت از حقوق و منافع او از صمیم قلب خواهانم . درباره ی شیوه ی مبارزه در جهت سرنگونی رژیم ارتجاعی و استبدادی جمهوری اسلامی سئوال کرده اید. با کمال تواضع و فروتنی و صراحت باید عرض کنم که تا یک سازمان سیاسی گسترده و نیرومند با برنامه ی اجتماعی – سیاسی مترقی و ملی و آزادیخواهانه و یک رهبری آگاه و متجانس و دینامیک به وجود نیاید ، نمیتوان از شیوه ی سرنگونی رژیم به صورت یک موضوع جدی و فوری سخن گفت . انچه ا ز دست عناصر ملی و مترقی و آزادیخواه ایرانی که در شهرها و کشورهای مختلف جهان پراکنده اند بر میآید ، این است که اختلاف سلیقهها و تکرویها را کنار بزنند و دست اتحاد و اتفاق به یکدیگر بدهند و از مطالبات و تقاضاهای عمده و مبرم مردم ایران حمایت و پشتیبانی کنند .چنین سازمانی تا به امروز به وجود نیامده ( من هیچ یک از گروههای سیاسی موجود را لایق و قادر به سرنگون ساختن رژیم جمهوری اسلامی نمی دانم ، هرچند همه ی آنها چنین ادعائی دارند ) . پس قدم اول ایجاد آن سازمان گسترده و پیوسته است با یک برنامه سیاسی مشترک( و غیر ایدئولوژیک ) و یک رهبری جمعی ( حتی المقدور انتخابی ) . قدم دیگر ( و به موازات قدم اول ) ایجاد رابطه ی زنده و منظم و ارگانیک با » توی گود » یعنی داخل ایران است ، به منظور هماهنگ ساختن تلاش و کوششها و پی بردن بیشتر و بهتر به احتیاجات فکری و سیاسی و تبلیغاتی جنبش ضد استبدادی و ضد ارتجاعی در ایران و فعالیت برای آرضای این احتیاجات . هیچ گروهی و هیچ سازمانی بدون داشتن یک پایگاه اجتماعی وسیع نمی تواند در خارج انقلاب کند و بکوب بکوب برود ایران را فتح کند ! باید حتما با مبارزان داخل ایران ارتباط برقرار کرد . البته میدانم که در شرایط اختناق و ترور و سرکوب چنین کاری سهل و ساده نیست . بهمین دلیل ، باید صبر و حوصله و جدیت و پشتکار داشت و از راه دراز و پر فراز و نشیب نهراسید .
…..
فرامرز عزیز:
سخن از دل گفتی.
امیدوارم با همیاری و همفکری و با تاکید بر سازماندهی در ایران در جهت این اتحاد گسترده قدم های جدی برداریم. این هدفی اصلی و پایه ای برای من حقیر است که در حد توانم در این راه تلاش کنم.
متاسفانه هنوز تشتت زیاد است. اما بر بستر جنبش کنونی و زمینه های قدرتمند برای تغییرات اساسی امید مان به موفقیت نیز محکم و استوار است.
[...] میتوانید به پیشنهادهای مشخص در رابطه با شکل دادن به شبکه ایرانیان دمکرات و سکولار توجه [...]
با دیدگاههای مطرح شده موافقم آنچه که برای ما در حال حاضر حائز اهمیت است زمان است نباید زمان را از دست داد درود برشما
با درود به ایرانیان راستین و میهندوست و جناب پوینده
برنامه ارائه شده بسیار نیک و چنانچه بتوان آنرا از مسیر پر تشتت وپر تلاطم ایرانیان پرت وپلا عبور داد حتی بخوبی قابل اجراست. با دیدی کوتاه به دسته ها و گروه هاو تشکل های زیر:
http://www.eshterak.info/link/
با نهایت تاسف و تالم این چنددستگیهای عجیب و غریب و گاه مبارز بایگدیگر چنان دلتنگ کننده است که انسان شگفت زده میشوداز اینکه اینها همگی مایلند ایرانی آباد و آزاد بسازنداما خود با تشکلهای نامنسجم و عجیب غریب بیشتر در پی رد یکدیگرند.
ملتی که بیش از 31 سال پیش با رای بدون ارعاب و اجبار خود این جانیان بالفطره را انتخاب کردو در زیر شلاق بی محابا و خونبار و آدمکش این وحوش درنده خو دم بر نیآورد را چگونه میتوان به این آسانی بیکمرتبه آگاه کرد؟ تازه اگر فرض کنیم که آگاه پذیر باشند!!! آخر ملتی که بدون استثنا تمام بدختیها و شقاوتهایش را از آموزش باوریش دارد و هنوز محکم به آن چسبیده را که نمیشود به این آسانی با سرعت تغییر داد.
البته جوانان فرهیخته و پرارزش از شدت خفقان حاضر دنبال فتیله ای بودند که قدری از این فشار جهنمی و خفقات زا را بکاهند و عصیان کردند اما مشاهده میفرمایید که ملت که به تهران تلقی نمیشود و در سرتاسر پهنه ایران هستند دارند هنوز کشک خودشان را میسایند.
من از ژرفای قلبم امیدوارم نقشه و طرح شما عامه پسند شود و در راهی که گام مینهید پاینده و استوار باشید.
بنده بعلت شدت کهولت سن و مطالعات بسیار زیاد در تاریخ ایران و داشتن تنها یک خدا بنام حکیم بزرگ نیشایوری که زندگیم اکثر بر پایه اندیشه های خدایم خیام خدای خدایان گذشته فقط اشاره میکنم به حسن صباح که توصیف این رادمرد بزرگ تاریخ در کتابی بنام خداوند الموت ثبت است تا عزیزان فرهیخته و مباهی عصر جدید همچو احمد کسروی وصادق هدایت و همنامان بیشمار. حتمابه پایان رقت بار زندگی رادمردی همچو کلنل محمد تقی خان پسیان که نتیجه میهن پرستیش بود آگاهید. این اشارات صرفا برای یادآوری از تجربه آموختن بنده بود. امید است بعد از 1400 سال ننگ و نکبت و جنایت جوانان میهن پیروز شوند و حداقل تا مدت کوتاهی که زنده ام شاهد آن باشم. پیروز و استوار باشید
با تشکر از نظرات هموطنان عزیز:
نکته مهم این طرح خاصیت خود سازماندهی آن است. هر کسی که با این طرح از نظر اصولی موافق است ، میتواند تلاش های زیر را آغاز نماید:
1.حداقل با 5 نفر تماس گرفته وطرح را به آنها معرفی نماید. و از آنها بخواهد در صورت موافقت با طرح همین کار را تکرار کنند
2.دوستانی که در ایران زندگی میکنند میتوانند بطور ساده با چند نفر از دوستانشان گرد هم آمده و به بررسی امکاناتشان برای فعالیت در محله یا محیط کار بپردازند. فعالیت ها میتواند خیلی ساده و در حد اطلاع رسانی محله ای یا محیط کاری با رعایت اصول امنیتی باشد. برای مثال اطلاع رسانی راجع به ضرورت شفاف بودن اهداف. یا برنامه ریری برای فعالیت های اعتراضی. احتیاج به هیچ نوع رابطه مخاطره آمیز با افراد ناشناس نیست. برنامه کلی مشخص است. چند دوست یا همکار یا عضو خانواده میتوانند این کار را مستقلا آغاز نمایند.
3. هموطنانی که دسترسی به اینترنت دارند مثلا در جریان اخبار روز و برنامه های اعتراضی قرار میکیرند و خود میتوانند در باره این موضوعات اطلاع رسانی کنند.
4. هموطنانی که بلاگ دارند میتوانند با قرار دادن لوگو در بلاگ خود حمایت خود را از برنامه اعلام نموده وبا دیگر بلاگر ها در این مورد تماس گرفته و از آنها بخواهند که به شبکه بپیوندند.
به همین راحتی آهسته آهسته شبکه شکل خواهد گرفت. هسته های مقاومت در ایران و شبکه مجازی برای ارتباط گیری؛ طرح مسائل، طرح تجربه ها تبادل نظر و برنامه ریزی برای فعایت های اعتراضی.
5. هموطنان خارج از ایران نیز میتوانند از چند طریق به رشد شبکه یاری رسانند:
1. تماس با دوستان در ایران و معرفی شبکه به آنان از طریق ایمیل.
2. تشکیل گروه های حمایت از جنبش در خارج از ایران برای اطلاع رسانی راجع به وقایع. کمک به گسترش اطلاع رسانی با روش های خلاق. کمک مالی با هموطنان در ایران یا هموطنان پناهنده؛ اراته مقالات در نشریات راجع به نقش حقوق بشر، تعتراض به شرکتها و کشورهایی که
با شرایط امروزی هر کسی چه در ایران یا خارج از ایران میتواند این جنبش را با استفاده از روش های خلاق یاری رساند. هر کس به اندازه توانش. قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود.
با عرض معذرت، جنابعالی یک سی سالی دیر به فکر افتاده اید! شورای ملی مقاومت ایران در سال ۱۳۶۰تشکیل شده است. بامصوبات و برنامه ای بر اساس جمهوری، دمکراسی، سکولاریسم و جدایی دین از حکومت، وپلورئالیسم سیاسی. به منظور بر گرداندن حق حاکمیت به مردم.
ما ایرانی ها چند بار باید اشتباهی را تکرار کنیم و باز هم عبرت نگیریم؟!
http://poyandeh.wordpress.com/2010/03/04/unit/
بیانیه نیروهای مستقل چپ – دمکرات کلن
جمهوری اسلامی ایران می رود که به بخش ننگین تاریخ بپیوندد
بکوشیم برای فردای پرافتخار جنبش مترقی ایران آماده شویم!
بیانیه ای که درپیش رودارید, حاصل همکاری وهمفکری فشرده چندین ماه افراد و گروههای مختلف است. «نوشته یک دست نیست!»
چرا که نماد واقعی گوناگونی افکار و شیوه های عمل شرکت کنندگان دراین جمع می باشد. ما این پدیده را مثبت ارزیابی کرده و آن را تلاشی برای ایجاد آلترناتیو همکاریهای تعریف شده و پذیرش گوناگونی ها در جهت دستیابی به جامعه ای آزاد با عدالت اجتماعی می دانیم.
بهای اتحاد «همه با هم » تعریف نشده سال 1357 را با31 سال سبعیت نظام توتالیتر اسلامی با توسل به نسل کشی, اعدام, تحقیر زنان, تجاوز جنسی شکنجه, قتلهای زنجیره ای و تلاش برای تحمیق مردم را سخت پرداخته ایم.
درراستای نیاز مبرم هماهنگ شدن مبارزات افراد, گروهها و سازمانهای سیاسی خارج ازکشور پیشنهاد ما, همکاری کوتاه و دراز مدت تعریف شده, با رعایت پرنسیب های برآمده ازخواسته های فردی, گروهی و سازمانی, عدم حذف و احترام متقابل است که میتواند زمینه های فردایی آزاد و دمکراتیک را فراهم آورد.
ما امضاء کنندگان این بیانیه شروع فعالیت های هم آهنگ خود راحول 3 محور اصلی اعلام می کنیم:
ـ نفی تمامیت جمهوری اسلامی
ـ مرزبندی با هرگونه تفکر و نظام توتالیتر و مخالفت با هرگونه اقتدار, هیراشی, انباشت ثروت وتمرکز قدرت درهرقالب فردی, سازمانی وگروهی
ـ فراهم آمدن زمینه های اقتصادی, اجتماعی, فرهنگی وسیاسی در کشور برای دستیابی به عدالت اجتماعی
محور تلاشهای ما به قرار زیر است:
ـ محاکمه بین المللی مسئولین جمهوری اسلامی بخاطر 31 سال جنایت علیه بشریت
ـ جدائی دین از حکومت در تمامی زمینه های اجتماعی و سیاسی
ـ تضمین آزادیهای دمکراتیک فردی و اجتماعی ( آزادی عقیده, مرام, بیان ومطبوعات) وحق تشکلهای صنفی, سیاسی واجتماعی
ـ آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و ممنوعیت شکنجه واعدام
ـ رفع ستم جنسیتی و لغو بی قید وشرط حجاب اجباری و تضمین آزادی پوشش
ـ نفی ستم ملیتی و حق تعیین سرنوشت
ـ حمایت وهمبستگی با جنبشهای مترقی زنان, دانشجویان وجوانان, جنبش های ملیتی وجنبش کارگران بعنوان 4 رکن اصلی جنبش مقاومت مردمی درایران
ـ برسمیت شناختن حق آزادی گرایشات جنسی
براساس تجربه تلخ سال 1357, ما براین باوریم که برای دستیابی به اهداف ذکرشده, می بایستی ابزارها و نیروها را رشد و سازمان داد. برای به دادگاه کشانیدن مسئولین جنایت 31 سال اخیر می بایستی کمیسیون علیه فراموشی و ارگانهایی از این دست را حمایت و تقویت نمود.
تاریخ جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی کنونی رسما 20 روز بعد از به قدرت رسیدن این نظام در8 مارس سال 1357با اعتراض ده ها هزار نفری زنان آغاز شده با سرکوب خونین ترکمن صحرا در بهار 58 و بمباران نقده و قارنا در همان سال ادامه یافت و در دهه 60 سبعانه به آتش و خون کشیده شد. اما غافل از آنکه طوفان فرزندان خود را می پروراند.
در این راستا تکرار اشتباهات تاریخی, دیگر اشتباه نبوده و جنایت محسوب می شود. ما بر این باوریم که هیچ برهه تاریخی آنقدر حساس نیست که ما یکبار دیگر عنان خود و فردای ایران را بدست افکار و نظامهای توتالیتر بسپاریم که امروز با شعارهای مردم فریب, تعریف نشده و بی پایه و اساس, با رنگی دیگر به میدان آمده اند.
هوشیاری تمامی جنبش بالنده در این لحظات تاریخی بیش از هر زمان دیگری ضروری است.
عدالت اجتماعی یکی ازاصلی ترین محورهای حرکت ماست!
خیانت و جنایت در حق مردم تنها هدیه تاریخ تاریک جمهوری اسلامی نبوده است بلکه ورشکستگی فضاحت بار اقتصادی نیز یکی از علامتهای مشخصه این 31 سال حکومت است.
بیشترین سرمایه های مادی و معنوی این سرزمین توسط گروه های مافیایی حکومت غارت شده و همچنین فدای رویای فاشیستی صدور انقلاب اسلامی گردیده و در این مسیر نه تنها از نظر سیاسی منطقه ای و بین المللی بلکه بلاخص از نظر اقتصادی کشور را به قعر فقر و تهیدستی کشانده است.
در کشور ایران که از نظر نیروی انسانی و منابع طبیعی یکی از غنی ترین کشورهای جهان است, در حال حاضر به چنان فلاکتی فرو افتاده است که فروش «کودک» و «تن» برای امرار معاش و خرج تحصیل جزء داد و ستدهای روزمره بحساب می آید و این یکی از ننگین ترین ورق های تاریخ این حکومت است که ادعای «اخلاق برترش» گوش فلک را کر کرده است.
برهمین اساس در فردای آزاد و دمکراتیک ایران, ما یکی از اساسی ترین محورها را رسیدگی به وضعیت اقتصادی مردم بخصوص افراد وخانواده های کم درآمد و بی درآمد می دانیم, به همین گونه است که تحصیل رایگان همگانی , بیمه درمانی رایگان و تامین اجتماعی ( عهده داری مخارج حداقل) برای افراد و خانواده های بیکار و کم درآمد را از اصلی ترین وظایف می شناسیم.
درادامه رسیدگی به وضعیت (بی) حقوقی کودکان, برسمیت شناختن حقوق پناهندگان ومهاجران, محیط زیست (جاندار و بی جان) و حفظ و نگهداری آثار تاریخی از جمله معظلاتی هستند که می بایستی در دستور کارعاجل قرار داده شوند.
ما خواهان آنیم که درایران آزاد فردا استقرارحکومت مردمی واجتماعی عاری ازهرگونه تبعیض ملی, قومی, دینی, مذهبی و فرهنگی باشد. سرزمینی که در آن تکلم و تحصیل به زبان مادری مورد ستم و تبعیض قرار نگیرد.
جنبش مقاومت مردمی ایران بخشی از جنبش مترقی جهانی است به همین دلیل همکاری و همبستگی متقابل با نیروهای مترقی منطقه ای و بین المللی را مثبت تلقی کرده و در چهار چوب این بیانیه دست تمامی افراد, گروه ها و سازمان ها را برای انجام فعالیتهای مشترک به گرمی می فشاریم.
ما حضور داشته و خواهیم داشت, آنچه با جان و تن کاشتیم, با مهر و امید آبیاریش کردیم, آنچه به پیمانش, بهترین فرزندانمان به روی تخت شکنجه ها و بالای دارها و د ر کوچه پس کوچه ها, نیمه شبان را با دیو صفتان به سحرگاه نه … رساندند, بانگ جرسش به گوش می رسد … آزادی!
زنده بادآزادی
نابود باد نظام فاشیستی جمهوری اسلامی ایران
نیروهای مستقل چپ -دمکرات کلن
باحمایت وپشتیبانی
انجمن زنان ایرانی ـ آلمانی کلن
سنترزنان کرددرکلن
تلاش کانون حمایت ازمبارزات مردم ایران ـ کلن
چپهایی ازشهرکلن
دانشجویان وجوانان مستقل ایرانی کلن
جمعی ازآنارشیستهای شهرکلن
خواسته های همسو با حقوق انسانی و عدالت اجتماعی در این بیانیه مطرح شده.
امیدوارم با
گفتگو وتبادل نظر در رابطه درک عمیق تر موضوعات مهم به رشد خرد جمعی یاری رسانیم.
به موزارت بحث و تبادل نظرات برای سازماندهی جنبش آزادی خواهی ایجاد سازمانهای مدنی
تلاش کنییم.
برای این کار میباید با پرهیز از کلی گویی و واکنش های احساسی مشکلات مهم را تجزیه و تحلیل نماییم و دنبال فعالیت هایی برویم که بیشترین اهمیت برای گسترش فرهنگ دمکراتیک را دارا میباشند.
موفق و پیروز باشید.
رفقا ، دوستان و آزادی خواهان راه آزادی ؛ بیش از یک قرن از تاریخ اول ماه مه ، روزی که طبقه ی کارگر امریکا مورد حمله ی خونین بورژوازی این کشور قرار گرفت ، می گذرد . در اول ماه مه 1886 طبقه ی کارگر امریکا بخاطر تخفیف بخشیدن به آلام خود و قابل تحمل نمودن ساعات کار ، جسورانه اقدام به اعتصاب و تظاهرات نمود و در این راه تا حد از دست دادن جان جندین تن از میان خود به ییش رفت . مبارزات طبقه ی کارگر امریکا در آن روز نه اولین و نه آخرین نبرد این طبقه ی ییشتاز بود . تاریخ 160 سال گذشته سرشار از مبارزات دلاورانه و در عین حال یر فراز و نشیب این طبقه است . شکست های دهه های اخیر طبقه ی کارگر جهانی ذره ای از این واقعیت نمیکاهد که آینده کماکان از آن این طبقه ی ییشرو است . این امر از مناسبات تولیدی موجود جهان سرمایه داری نشات میگیرد ، جگونه ممکن است که مبارزات طبقه ی کارگر تشدید نگردد ، هنگامی که سرمایه داری جهانی جهت کسب حداکتر سود ییوسته بر شدت استتمار کارگران می افزاید .؟ بدین معنی که با افزایش ساعات کار و یائین آوردن سطح دستمزدها از یکسو و تورم و گرانی و در نتیجه تنزل قدرت خرید طبقه ی کارگر و دیگر زحمتکشان از سوی دیگر ییوسته وضع این طبقه و دیگر اقشار را وخیم تر میسازد . عزیزان من ؛ سرمایه داری جهانی به این اکتفا نمی کند . جهت کاهش هزینه ها و افزایش در آمد موسسات عظیم اقتصادی ییوسته در حال بلعیدن موسسات کوجکتر و یا ادغام کنسرنها و بنگاه های عظیم در یکدیگرند . آن ها از یکطرف با اتوماتیزه ، کمییوتریزه و روباتیزه نمودن تولید و از طرف دیگر با انتقال موسسات تولیدی از کشور مترویل به کشورهای ییرامونی نه تنها هر جه بیشتر بر در آمد خود می افزایند ، بلکه از آن بدتر ییوسته بر تعداد بیکاران می افزایند . بلای بیکاری تنها متوجه کشورهای ییشرفته نیست ، بلکه گریبان زحمکشان سراسر جهان را می فشارد . از کشورهای در حال توسعه از جمله کشور ما ایران که به جای افزایش تولید ، سیاست مصرف را به بهای به یغما دادن منابع زیر زمینی و خام ییشه ی خود ساخته اند گرفته تا کشورهای ؛ ببر ؛ و ؛ یلنگ ؛ . که کفگیر ییشرفتشان به ته دیگ اصابت کرده است ، جملگی مشغول افزایش باز هم بیشتر سیاه ، بیکارانند . این یدیده بغایت منفی کارگران و زحمتکشان جهان را به لبه ی یرتگاه نیستی کشانده است . بی جهت نیست که ، فقر ، بیکاری ، فحشاء ، اعتیاد و فساد در کلیه جوامع از جمله در ایران بطور جشم گیری رو به رشد است . خواننده گان محترم ؛ گر جه در اول ماه مه شعار کارگران عمدتا بر محور مسائل صنفی و اقتصادی میگردد ، ولی وجود تعداد عظیمی از بیکاران و مبارزات وسیع آن ها بدون شک به شعارهای اول ماه مه امسال محتوائی سیاسی خواهد بخشید . مبارزات یی در یی بیکاران در کشورهای ارویائی در عین حال نشانه ای از همبستگی کارگران جهان است که باید بر ضرورت گسترش این همبستگی تاکید ورزید . رفقا ، دوستان و آزادی خواهان راه آزادی ؛ مبارزات وسیع کارگران و زحمتکشان میهن ما نیز در سال گذشته جشمگیر و در عین حال نویدبخش بود . اما افسوس که این مبارزات و مبارزات سایر کارگران در سراسر جهان فاقد سازمان سیاسی و رهبری کننده می باشند . مادام که این مبارزات از جهارجوب صنفی و اقتصادی خود بیرون نیاید و سیاسی نگردد تغییر آنجنانی در وضع طبقه ی کارگر بوجود نخواهد آمد . زیرا که مبارزات صنفی کنونی طبقه ی کارگر گرجه لازم است ولی بهیجوجه کافی نیست . گو اینکه مبارزات بیکاران جلوه هائی سیاسی به خود گرفته و میگیرد ولی این ها همه بطور یراکنده و غیر منظم و بی برنامه و غیر مداوم اند . در اول ماه مه امسال باید بموازات خواست های صنفی هر جه بیشتر به شعارهای سیاسی دامن زد و ضرورت همبستگی طبقه ی کارگر جهانی را بر جسته ساخت و مهمتر از همه بر ضرورت تشکیل حزب طبقه ی کارگر جهت هدایت این طبقه تا نیل به ییروزی نهائی تاکید ورزید .